PostgreSQL

PostgreSQL’de Parametreler ve Konfigurasyon Dosyası (postgresql.conf ve postgresql.auto.conf)

Konfigurasyon dosyası temel olarak instance’ın davranışını etkiler, örneğin izin verilen bağlantı sayısı, veritabanı log yönetimi, vaccum, wal parametrelerini belirleme vb. Elbette tüm bunlar, veritabanı kurulduğunda varsayılan bir değere sahiptir, ancak bu değerleri iş yükünü ve çalışma ortamını daha iyi yansıtacak şekilde değiştirebiliriz.

Bu parametreleri ayarlamanın en temel yolu, normalde $PGDATA dizininde tutulan postgresql.conf dosyasını düzenlemektir, postgresql.conf dosyası init aşamasında varsayılan olarak kopyası yüklenir. Eğer postgresql.conf dosyasının tam yolunu komut kullanarak bulmak istersek aşağıdaki komutu kullanıyoruz.

select * from pg_settings where name='config_file';

Örnek bir postgresql.conf dosyası aşağıdaki gibidir, tahmin edileceği üzere her satıra bir parametre belirtilir,  name ve value arasındaki eşittir işareti opsiyoneldir. boşluklar önemsiz, # işareti ise satırın geri kalanını yorum olarak belirler.

Postgresql Parameter

NOT : posgresql.conf dosyasında aynı parametre için birden çok girdi içeriyorsa, sonuncusu hariç tümü yok sayılır, yani dosyada en son yazar değer geçerli olur.

Bu şekilde ayarlanan parametreler, cluster için varsayılan değerleri sağlar, aktif sessionlar tarafından görülen ayarlar, geçersiz kılınmadıkları sürece bu değerler olacaktır.

Postgresql main prosesi SIGHUP sinyalini aldığı zaman Postgresql konfigürasyon dosyası yeniden okunur. Bu sinyal postgresql’e iki yolla gönderilebilir. İşletim sistemi üzerinde postgres kulanıcısı ile “pg_ctl reload” komutu ile veya psql komut satırı aracından “SELECT pg_reload_conf()” komutu ile postgresql.conf dosyasının tekrar okunması sağlanır. Main prosesi ayrıca bu sinyali şu anda çalışan tüm sunucu proseslerine yayar, böylece mevcut sessionlar da yeni değerleri benimser (bu, o anda yürütülen herhangi bir client komutunu tamamladıktan sonra gerçekleşir). Alternatif olarak, sinyali doğrudan tek bir sunucu işlemine gönderebilirsiniz.  Konfigurasyon dosyasındaki geçersiz parametre ayarları benzer şekilde SIGHUP işlemi sırasında göz ardı edilir (ancak loga kaydedilir).

-bash-4.2$ /usr/pgsql-12/bin/pg_ctl reload
server signaled
-bash-4.2$ psql
psql (12.4)
Type "help" for help.

postgres=# select pg_reload_conf();
 pg_reload_conf 
----------------
 t
(1 row)

Bazı parametreler yalnızca sunucu başlangıcında ayarlanabilir; bu parametreleri için postgresql.conf dosyasının yorum kısmında “# (change requires restart)” yazar.

Postgresql.conf’a ek olarak, postgresql.conf ile aynı biçime sahip olan ancak manuel olarak değil, otomatik olarak düzenlenmesi amaçlanan bir postgresql.auto.conf dosyası içerir. Bu dosya, ALTER SYSTEM komutu ile sağlanan ayarları içerir. postgresql.auto.conf içindeki ayarlar postgresql.conf içindekileri geçersiz kılar. postgresql.auto.conf dosyasıda $PGDATA dizininde bulunur.

NOT : Pg_settings system viewi, sunucunun çalışma zamanı parametrelerine erişim sağlar. Esasen SHOW ve SET komutlarına alternatif bir arayüzdür. Ayrıca, minimum ve maksimum değerler gibi, SHOW’da doğrudan bulunmayan her parametre hakkında bazı gerçeklere erişim sağlar.

 select * from setting where name  = 'configuration_parameter';
UPDATE pg_settings SET setting = reset_val WHERE name = 'configuration_parameter';

Parametrelerin SQL ile Değiştirilmesi

PostgreSQL, parametreleri düzenlemek için üç SQL komutu sağlar.

  • ALTER SYSTEM : Cluster seviyesindeki parameterleri değiştirmek için kullanılır, postgresql.conf’u düzenlemeye eşdeğerdir. Bu parametre ile yapılan değişiklerin postgresql.auto.conf dosyasına yazıldığını söylemiştik. Örnekler;
ALTER SYSTEM SET wal_level = replica;
ALTER DATABASE test SET timezone = 'UTC-5';
ALTER SYSTEM RESET wal_level;
ALTER SYSTEM RESET ALL; 
  • ALTER DATABASE : Global parametrelerin veri tabanı bazında override edilmesi sağlanır. Örnekler;
 ALTER DATABASE db_test SET escape_string_warning = off;
ALTER DATABASE db_test SET enable_indexscan TO off;
ALTER DATABASE test SET timezone = 'UTC-5';
ALTER DATABASE db_test RESET escape_string_warning;
ALTER DATABASE db_test RESET ALL;
  • ALTER ROLE : Kullanıcıya özel parametre geçilmesini sağlar. Örnekler;
 ALTER ROLE test_user SET client_min_messages  = DEBUG;
ALTER ROLE test_user SET maintenance_work_mem = 100000;
ALTER ROLE test_user IN DATABASE test_db SET maintenance_work_mem = 100000;
ALTER USER test_user IN DATABASE test_db RESET maintenance_work_mem;
ALTER USER test_user IN DATABASE test_db RESET ALL;
ALTER USER test_user IN DATABASE test_db SET timezone = 'UTC-7';

(continue reading…)

 124 total views,  6 views today


PostgreSQL Kimlik Doğrulama Ayarları – pg_hba.conf Dosyası

Client kimlik doğrulaması (authentication ), pg_hba.conf olarak adlandırılan ve $PGDATA’da depolanan bir yapılandırma dosyası tarafından kontrol edilir. (HBA, host-based authentication anlamına gelir.) pg_hba.conf dosyası varsayılan olarak initdb aşamasında $PGDATA dizininde oluşturulduğunu söyledik eğer istersek  hba_file parametresi ile başka bir dizinde belirtebiliriz.

Dosyada ki her kayıt bağlantı tipi, client ip adres aralığı(bağlantı tipi için uygunsa), veritabanı adı, kullanıcı adı ve bu parametrelerle eşleşen kimlik doğrulama(authentication) yöntemini belirtir. Dosyadaki kayıtlar aşağıdaki örnekler gibi birkaç farklı biçimde olabilir.

 local         database  user  auth-method [auth-options]
host          database  user  address     auth-method  [auth-options]
hostssl       database  user  address     auth-method  [auth-options]
hostnossl     database  user  address     auth-method  [auth-options]
hostgssenc    database  user  address     auth-method  [auth-options]
hostnogssenc  database  user  address     auth-method  [auth-options]
host          database  user  IP-address  IP-mask      auth-method  [auth-options]
hostssl       database  user  IP-address  IP-mask      auth-method  [auth-options]
hostnossl     database  user  IP-address  IP-mask      auth-method  [auth-options]
hostgssenc    database  user  IP-address  IP-mask      auth-method  [auth-options]
hostnogssenc  database  user  IP-address  IP-mask      auth-method  [auth-options]
  • local : Bu kayıt, Unix domain soketleri kullanan bağlantı girişimleriyle eşleşir. Bu tür bir kayıt olmadan, Unix domain soket bağlantılarına izin verilmez dolayısıyla localhost’dan gelen isteklerde başarısız olur.
  • host : TCP/IP protokolü ile veri tabanına bağlantı kurmak isteyen clientlar için kural tanımlamayı sağlar.
  • hostssl : TCP/IP protokolü kullanılarak sadece SSL bağlantı taleplerine karşılık vermek için kullanılan tanımlamadır. Bu seçeneği kullanmak için sunucu SSL desteği ile oluşturulmalıdır. SSL yapılandırma parametresi ayarlanarak etkinleştirilmelidir. Aksi takdirde, hostssl kaydı, herhangi bir bağlantıyla eşleşemeyeceğine dair bir uyarı loga yazılması dışında yok sayılır.
  • hostnossl : SSL kullanmadan sadece TCP/IP üzerinden gelen bağlantı taleplerini karşılamak için kullanılan tanımlamadır.
  • hostgssenc : Bu kayıt, TCP / IP kullanılarak yapılan bağlantı girişimleriyle eşleşir, ancak yalnızca bağlantı GSSAPI şifrelemesiyle yapıldığında gerçekleşir. Bu seçenekten yararlanmak için sunucu GSSAPI desteği ile oluşturulmalıdır. GSSAPI şifrelemesiyle kullanılmak üzere desteklenen authentication yöntemlerinin gss, reject ve trust olduğunuda bilmeliyiz.
  • hostnogssenc : Bu kayıt türü, hostgssenc’in ters davranışına sahiptir; yalnızca GSSAPI şifrelemesini kullanmayan TCP / IP üzerinden yapılan bağlantı girişimleriyle eşleşir.

NOT : Sunucu, listen_addresses yapılandırma parametresi için uygun bir değerle başlatılmadıkça TCP / IP bağlantıları mümkün olmayacaktır, çünkü varsayılan davranış TCP / IP bağlantılarını yalnızca local loopback adresinde localhost’da dinlemektir. (continue reading…)

 106 total views,  2 views today


PostgreSQL Replikasyonda Switchover

Switchover, Primary ve Standby sunucularımızın rollerini değiştirmesi işlemidir. Switchover işlemi primary sunucusuna bakım gereksiniminden dolayı olabileceği gibi veritabanınızın çalıştığı sunucuyu en az kesinti ile değiştirmek için de kullanılabilir.

PostgreSQL, primary’deki bir arızayı tanımlamak ve standby veritabanı sunucusunu bilgilendirmek için gerekli olan sistem yazılımını sağlamaz. Farklı yüksek erişilebilirlik çözümleri bu işlemleri sizin için otomatik yapabileceği gibi bu işlemi elle de gerçekleştirebilirsiniz. Birçok yük devretme sistemi, ikisi arasındaki bağlantıyı ve primary sunucunun kullanılabilirliğini sürekli olarak doğrulamak için bir tür heartbeat mekanizması kullanır veya gereksiz yük devretme durumlarını önlemek için üçüncü bir sistem (witness server olarak da adlandırılır) kullanmak da mümkündür, ancak yeterli özen ve titiz testlerle kurulmadıkça yapıyı karmaşıklaştırmak kaş yapayım derken göz çıkarma gibi bir şey olur. (Sonunda bir deyimi tam yerinde kullanabildim 🙂 )

Standby’ı yeni primary olarak tanıtmanın iki yolu vardır. Switchover, değişimin planlı bir şekilde gerçekleşmesidir. Biz bu yazımızda switchover işlemini manuel yapacağız; Kabaca aşağıdaki adımların işletilmesi ile rol değiştirme işlemi gerçekleştirilebilir.

  1. Veritabanına yeni veri gelmesini engelemmek için tüm client bağlantıları kesilir.
  2. WAL kayıtlarının standby lara aktarılması beklenip, onaylanır.
  3. Primary sucunu temiz bir şekilde kapatılır.
  4. Standby sunucu kontrol edilerek primary haline getirilir.
  5. Eski primary sunucusu uygun yapılandırma ile Stanby olarak açılır.

Adımlar doğru bir şekilde gerçekleştirilmediği taktirde eski Primary sunucusu yeni Primary’e Standby olarak bağlanamayacaktır. Bu durumda replikasyonu yeniden başlatabilmek için yedekten dönmemiz gerekebilir yada aradaki farkı bulup işlemek için pg_rewind aracından yararlanabiliriz.

pg_rewind : pg_rewind, 9.5 sürümünden beri bir PostgreSQL aracıdır. Özellikle pg_rewind büyük veritabanları için avantaj sağlar. Veritabanlarını pg_basebackup kullanmadan senkronize edebilirsiniz. pg_rewind, eski primary veritabanının pgdata klasörünü tarar ve standby sunucusuna geçiş sırasında değiştirilen veri bloklarını tanımlar, ardından yalnızca ilişki dosyalarından değiştirilen blokları kopyalar; diğer tüm dosyalar, yükseltilmiş standby sunucudaki yapılandırma dosyaları dahil tam olarak kopyalanır. Ve eski primary veritabanı, değiştirilen blokların uygulanmasıyla senkronize olur. pg_rewind, hedef sunucunun postgresql.conf içinde wal_log_hints seçeneğinin etkinleştirilmesini veya veritabanı initdb ile başlatıldığında checksums etkinleştirilmesini gerektirir. full_page_writes da açık olarak ayarlanmalıdır, ancak varsayılan olarak etkindir. (continue reading…)

 138 total views,  2 views today


PostgreSQL’de Logical Replikasyon

Logical replikasyon, veri objelrini ve değişikliklerini replikasyon kimliklerine(replication identity) (genellikle primary key olur) dayalı olarak replikasyon yöntemidir. Bir önceki yazımda detaylı şekilde anlattığım gibi stream replikasyon,  primary sunucudaki her değişiklik WAL üzerinden stream edilip, standby sunucuya uygulanır. Bununla birlikte, stream replikasyon kullanırken bazı şeyler mümkün değildir;

  • Stream replikasyon cluster seviyesindedir, cluster da sadece istediğimiz veritabanları veya veritabanlarındaki istediğimiz objeleri replikasyon yapamayız. Stream replikasyonla sadece komple cluster seviyesinde replikasyon yapabiliriz, tahmin edeleceği gibi bu kısıtın nedeni de cluster seviyesinde sadece bir tane WAL mekanizması olması.
  • Stream replikasyonla iki majör versiyon arasında replikasyon yapılamaz.
  • Standby sunucu read-write olarak kullanılmaz.
  • Farklı platformlar arasında replikasyon yapılamaz.(Linux,Windows vb.)
  • Birden fazla veritabanını aynı yere replikasyon yapılamaz.

PostgreSQL 10 ile stream replikasyonun yukarıdaki sınırlamalarını ele alan ve replikasyonda yeni kullanım alanları yaratan logical replikasyon hayatımıza girdi. Transactional replikasyon olarak da bilinir.

Logical replikasyon, publish ve subscribe modelini takip eder. Publisher(kaynak) sunucu, bir tablodan veya bir grup tablodan yapılan değişikliklerden oluşan bir publication(yayın) oluşturulur. Subscriber sunucu, bir veya daha fazla publication(yayına) abone olabilen bir abonelik oluşturulur. Publication, triggerların belirli olay türleri tarafından nasıl çalıştırıldığına benzer şekilde, ürettikleri değişiklikleri herhangi INSERT, UPDATE, DELETE ve TRUNCATE kombinasyonuyla sınırlamayı seçebilirler. Varsayılan olarak, tüm işlem türleri çoğaltılır.

postgresql logical replication

Update veya delete görecek satırların abone tarafında tanımlanabilmesi için, yayınlanan bir tablonun GÜNCELLEME ve SİLME işlemlerini replike edebilmek için yapılandırılmış bir replica identity olması gerekir. Varsayılan olarak bu primary key’dir, tabi istenirse unique bir sütunda replica identity olarak seçilebilir. Tablonun primary key veya uniqe alanı yoksa bu defada replica identity olarak full seçebiliriz yani tüm satırı replica identity olarak kullanabiliriz, ancak bu  çok verimsizdir. Publisher tarafında “full” dışında bir replica identity ayarlanmışsa, subscriber tarafında aynı veya daha az sütunu içeren bir replica identity de ayarlanmalıdır.Bu arada her publication’ın birden fazla subscriber’ı olabilir. Kaynak ve hedefteki tablolar farklı sütun sayısına veya sırasına sahip olabilir ancak sütun veri tipleri ve sütun adları aynı olmalıdır.

Her subscription, değişiklikleri bir replication slot aracılığıyla alacaktır. Subscription silindiğinde ve yeniden oluşturulduğunda, senkronizasyon bilgileri kaybolur. Bu, verilerin daha sonra yeniden senkronize edilmesi gerektiği anlamına gelir. Şema tanımları kopyalanmaz ve yayınlanan tablolar abone üzerinde bulunmalıdır. Yalnızca normal tablolar çoğaltmanın hedefi olabilir. Yani aşağıdaki objeleri logical replikasyona dahil edemeyiz;

  • Veritabanı şemaları ve DDL komutları replike edilemez, şema pg_dump –schema-only kullanılarak elle kopyalanabilir. Sonraki şema değişikliklerinin manuel olarak senkronize edilmesi gerekir. Bununla birlikte, şemaların her iki tarafta da kesinlikle aynı olmasına gerek olmadığını unutmayın taki bizim subscriber sunucuya gelen tablolarımızla ilgili değişiklik yapmadığımız sürece.
  • Sequence replikasyonu yapılamaz, subscriber read only bir veritabanı olarak kullanılıyorsa, bu genellikle bir sorun teşkil etmemelidir. Bununla birlikte, subscriber veritabanına bir tür geçiş veya yük devretme amaçlanıyorsa, publisher’dan mevcut verileri kopyalayarak (pg_dump kullanarak) veya yeterince yüksek bir değer belirleyerek sequenclerin en son değerlere güncellenmesi gerekecektir.
  • Large nesneler replike edilemez
  • View ve Materialized view replike edilemez
  • Foreing table replike edilemez
  • Partition tablolardaki root bölümler replike edilemez

Şimdi Örnek üzerinden bir logical replikasyon yapılandıralım; (continue reading…)

 68 total views


PostgreSQL’de Streaming Replikasyon

Bu yazımda,Centos 7 üzerine Postgresql 12 streaming replikasyon kurulumunu anlataya çalışacağım. Bu kısma devam etmeden önce eğer okumadıysanız repliksayon ile ilgili yazdığım yazıyı okumanızı tavsiye ederim.

Hostname IP Açıklama
primary 192.168.10.105 Primary Cluster
standby 192.168.10.106 Standby Cluster

Primary Sunucu İşlemleri

Öncelikle primary sunucu üzerine clustarımızı kuralım.

yum install -y https://download.postgresql.org/pub/repos/yum/reporpms/EL-7-x86_64/pgdg-redhat-repo-latest.noarch.rpm

yum install -y postgresql12 postgresql12-server postgresql12-contrib

/usr/pgsql-12/bin/postgresql-12-setup initdb
systemctl enable postgresql-12
systemctl start postgresql-12 

Standby üzerinden primary sunucuya bağlanmak için  REPLICATION rolüne sahip kullanıcı oluşturulur.

CREATE ROLE replicationuser WITH LOGIN PASSWORD '112233ee' REPLICATION;

--\du komutu  ile kullanıcıları görebiliriz 

Oluşturduğumuz replica_user kullanıcısının erişimi için pg_hba.conf dosyasını düzenlememiz gerekiyor. pg_hba.conf dosyasında yapılan bir değişikliğin etkin olabilmesi için Postgres sunucusu reload işlemine ihtiyaç duyar.

echo "host    replication     replicationuser 192.168.10.106/32   md5">>/var/lib/pgsql/12/data/pg_hba.conf

--Aşağıdaki komutlardan birini kullanarak reload işlemini yaparız;
SELECT pg_reload_conf();
pg_ctl reload
systemctl reload postgresql-12 

PostgreSQL varsayılan olarak localhost adresini dinler. Dışardan gelen talepleri dinleyecek IP adresini yazabileceğimiz gibi * işaretini koyarak sunucudaki tüm ip adreslerini dinlemesinide sağlayabiliriz. Ayrıca değiştirmek istersek varsayılan olarak gelen 5432 portunu düzenlemeliyiz, ben portu değiştirmeden devam ediyorum.

listen_addresses = '*'
port = 5432 

postgresql.conf dosyasında yer alan wal_level, max_wal_senders, max_replication_slots parametrelerinin değerleri postgresql-10 sürümünden itibaren varsayılan olarak replikasyon işlemi için ayarlanmış olarak gelir;

  • wal_level : wal_level parametresi ile WAL’a ne kadar bilgi yazılacağını belirler. Varsayılan değer, yedek bir sunucuda salt okunur sorguların çalıştırılması dahil, WAL arşivlemeyi ve çoğaltmayı desteklemek için yeterli veriyi yazan replica’dır. minimal, bir çökme veya anında kapanma durumundan kurtarmak için gereken bilgiler dışındaki tüm log kaydını kaldırır. logical, logical decoding için gerekli bilgileri ekler.
  • max_wal_senders :  Eş zamanlı olan replikasyon bağlantısı sayısını belirtir. Bu sayı en az slave sunucu sayısı +1 olmalıdır. Varsayılan 10’dur. 0 değeri, replikasyonun devre dışı bırakıldığı anlamına gelir. Standby sunucu çalıştırırken, bu parametreyi primary sunucudakiyle aynı veya daha yüksek bir değere ayarlamalısınız. Aksi takdirde, standby sunucusunda sorgulara izin verilmeyecektir.
  • max_replication_slots : Sunucunun destekleyebileceği maksimum replikasyon slot sayısını Varsayılan 10’dur. Mevcut slot sayısından daha düşük bir değere ayarlamak, sunucunun başlamasını engeller.

Bu parametrelerin dışında primary sunucuda replikasyon ile ilgili aşağıdaki paramtreleride düzenleyebiliriz, özellikle varsayılan olarak gelen asenkron replikasyonu değiştimek istersek synchronous_standby_names parametresini düzenlemeliyiz; (continue reading…)

 86 total views


PostgreSQL’de Replikasyon

Günümüz dünyasında veri kritik bir emtiadır ve bu nedenle verileri tek bir yerde saklamak risklidir, bu nedenle bir arızadan mümkün olan en kısa sürede kurtulmanızı sağlamak için bir stratejiniz ve bir planınız olması gerekir.

Replikasyon, yüksek kullanılabilirlik (HA- High Availability) ve etkili felaket kurtarma (DR – Disaster Recovery) stratejisi sağlamayı amaçlayan herhangi bir veritabanı sisteminin kritik bir parçasıdır. HA ve DR’ın yanında replikasyon performans, yedeklilik, veri aktarımı ve test sistemlerinin kurulumu içinde kullanılabilir.

Replikasyon terimi, bir veya daha fazla yazılım veya donanım sistemi arasında bilgi paylaşımı sürecini tanımlamak için kullanılır; güvenilirlik, kullanılabilirlik ve hata toleransı sağlamak için. Bu sistemler aynı veri merkezinde olabileceği gibi, tek bir makinede olabilir veya farklı veri merkezinde olup  ağ üzerinden bağlanabilir. Replikasyon, genel olarak Donanım ve Yazılım kategorilerine ayrılabilir, bu kategorileri kısaca inceleyeceğiz, ancak ana odak noktası veritabanı replikasyonudur. Önce kısaca veritabanı replikasyonu tanımını yapmak istiyorum; Veritabanı replikasyonu, verilerin veritabanı instance’ından bir veya daha fazla veritabanı instance’ına kopyalanması sürecini açıklar.

Donanım Tabanlı Replikasyon

Donanım tabanlı replikasyon, birden çok bağlı sistemi senkronize tutar. Bu veri senkronizasyonu, sistemde bir I/O gerçekleştirilir gerçekleştirilmez depolama düzeyinde yapılır, yapılandırılmış depolama modüllerine/cihazlarına/sistemlerine yayılır. Bu tür bir replikasyon, depolama alanının tamamı veya seçilen partition için yapılabilir. Bu tür bir çözümün en büyük avantajı, (genellikle) kurulumunun kolay olması ve yazılımdan bağımsız olmasıdır. Bu, çok daha iyi performans göstermesini sağlar, ancak replikasyon üzerindeki esnekliği ve kontrolü azaltır. Bu tür çoğaltmanın  artıları;

  • Gerçek zamanlı : Tüm değişiklikler sonraki sistemlere hemen uygulanır.
  • Kurulumu Kolay : Hiçbir komut dosyası veya yazılım yapılandırması gerekmez.
  • Uygulamadan Bağımsız : Replikasyon, depolama katmanında gerçekleşir ve işletim sistemi/yazılım uygulamasından bağımsızdır.
  • Veri Bütünlüğü ve Tutarlılığı : Mirror işlemi, depolama diskinin tam bir kopyasını depolama katmanında gerçekleştiğinden, veri bütünlüğü ve tutarlılığı otomatik olarak sağlanır.

Donanım tabanlı replikasyonun bazı avantajları olmasına rağmen, yine de kendi sınırlamaları ile birlikte gelir. Genellikle donanım üreticisi firma bağımlılığına dayanır, yani aynı tip donanım kullanılmalıdır ve buda çoğu zaman çok uygun maliyetli olamıyor.

Yazılım Tabanlı Replikasyon

Bu replikasyon tipi genel çözümlerden ürüne özgü çözümlere kadar değişebilir. Genel çözümler, verileri yazılım düzeyinde farklı sistemler arasında kopyalayarak donanım çoğaltmasını taklit etme eğilimindedir. Replikasyonun gerçekleştirilmesinden sorumlu olan yazılım, yazılan her biti kaynak depolamaya kopyalar ve hedef sistemlere yayar. Oysa ürüne özgü çözümler, ürün gereksinimlerine daha duyarlıdır ve genellikle belirli bir ürün içindir. Yazılım tabanlı çoğaltmanın artıları ve eksileri vardır. Bir yandan, replikasyonun nasıl yapıldığına ilişkin esneklik ve kontrol sağlar ve genellikle donanım tabanlı repliksayona göre düşük maliyetlidir ve çok daha iyi bir dizi özellik sağlar. Ancak öte yandan, çok fazla konfigürasyon gerektirir ve sürekli izleme ve bakım gerektirir.

Veritabanı Replikasyonu

Şimdi asıl konumuz olan veritabanına replikasyonuna girmeden önce veritabanı dünyasındaki bir replikasyon sisteminin farklı bileşenlerini tanımlamak için kullanılan terminolojilerden bahsedelim; Primary-Standby, Master-Slave, Publisher-Subscriber, Master-Master/Multimaster replikasyon kurulumuna katılan veritabanı sunucularını tanımlamak için en sık kullanılan terimlerdir. Primary, Master ve Publisher terimleri kendisi tarafından alınan değişiklikleri diğer düğümlere yaymaya çalışan aktif düğümü tanımlamak için kullanılır. Standby, Slave ve Subscriber terimleri aktif düğümlerden yayılan değişiklikleri alacak pasif düğümleri tanımlamak için kullanılır. Ben aktif düğümü tanımlamak için Primary ve pasif düğüm için Standby terimlerini kullanacağım.

Veritabanı Replikasyonun nasıl çalıştığı hakkında anlamamız gereken bazı temel noktalar vardır;

  • Postgres, primary sunucu arızalandığında otomatik olarak yük devretme işlevi sağlamaz. Yük devretmeyi yönetmek için 3. parti araç kullanmadığınız sürece bu manuel bir işlemdir.
  • Standby ile yük denegeleme(load balancing) otomatik değildir. Yük dengeleme, uygulamanız için bir gereksinimse, read-write işlemleri için primary sunucuyu ve read only işlemler için standby sunucuyu kullanan bir yük dengeleme çözümü sağlamalısınız.

Primary-Standby (Single Master) ve Multi Master Replikasyon

Veritabanı replikasyonu Primary-Standby  ve Multi-Master olmak üzere 2 model ile kurgulanabilir.

Primary-Standby  Replikasyon : Belirlenen primary veritabanındaki değişiklikler bir veya daha fazla standby sunucusuna çoğaltılır. Standby veritabanının read write kullanımına izin verilmez. (Bir şekilde standby veritabanında read write yapılsa bile bu değişiklikler primary veritabanına kopyalanmaz) Bu kullanımda, uygulamaların trafiği primary veritabanına yönlendirmesi gerektir. Tek primary’dan dolayı çatışma(conflict) ihtimali yoktur. Yapılandırma ve yönetme daha az karmaşık olduğu için çoğu zaman tek primary yeterlidir.

Multi-Master Replikasyon : Master görevi gören birden fazla sunucu olduğu anlamına gelir. Veriler, sunucular arasında çoğaltılır ve read write işlemleri bir grup master sunucu üzerinde mümkün olabilir. Bu durumda, verilerin birden çok kopyası vardır. Sistem aynı zamanda eşzamanlı değişiklikler arasında meydana gelen herhangi bir çatışmanın(conflict) çözümünden de sorumludur.

NOT : Yukarıdada yazdığım gibi, primary-standby replikasyon çoğu durumda yeterlidir, ancak yine de, multi-master replikasyon gereksiniminin olduğu bazı durumlar vardır. PostgreSQL internal olarak multi-master replikasyon modeline sahip değildir. Bazı Multimaster replikasyon çözümleri (BDR, xDB, PostgreSQL-XL, PostgreSQL-XC2, Rubyrep, Bucardo) mevcuttur, bunlardan bazıları uygulama olarak geliştirilmiş ve bazıları PostgreSQL fork larıdır. Bu forkların kendi toplulukları vardır ve çoğunlukla tek bir şirket tarafından yönetilir, ancak bunlar ana PostgreSQL community tarafından yönetilmez.

Senkron ve Asenkron Replikasyon

Veritabanı replikasyonu Senkron ve Asenkron olmak üzere iki strateji ile kurgulanabilir;

Senkron Replikasyon : Maksimum veri koruması için bir koruma yöntemidir, standby veritabanı bu modda kullanıcıya sıfır veri kaybı  özelliği sağlar. Bu stratejide kullanıcı başlattığı bir transaction için commit koyduğu anda başlatılan transaction Standby’a uygulanmadan kullanıcıya commit edildiği bilgisi dönmez. Senkron replikasyon, anlık yük devretme gereksinimleri olan üst düzey ortamlarda kullanılır diyebiliriz.

Asenkron Replikasyon : Bu stratejide kullanıcı commit yaptığı anda standby veritabanları beklenmeden(sadece primary veritabanınında wal kaytlarının diske yazılması beklenir)  commit edildiği bilgisi kullanıcıya döner, yani transaction commit edildiğinde sadece primary veritabnına verinin yazılacağının garantisi vardır. Primary veritabanının çöküp standby veritabanlarından devam etme durumunda veri kaybı meydana gelebilir, ancak bu strateji primary veritabanına çok az ek yük sağlar ve bu nedenle çoğu durumda kabul edilebilir.

Postgresql Cluster Replication

NOT : Bazı sistemler ayrıca karar vermek için quorum  kullanır. Quorum kullanılırsa, veritabanlarının yarısından fazlasının cluster içindeki bir eylem üzerinde anlaşması gerekir.  Örneğin 3 PostgreSQL sunucusundan (master, slave-1, slave-2) oluşan bir clusterı düşünürsek, synchronous_standby_names’i ANY 1 (slave-1,slave-2) ayarlayarak quorum replication ayarlayabiliriz. Bu şekilde üç node’dan ikisi daima en yeni verilere sahip olacaktır.

Amacınıza uygun olanı seçebilmeniz için her iki tür replikasyon modunun nasıl çalıştığını anlamak önemlidir. Herhangi bir seçimde performans dikkate alınmalıdır. İşlevsellik ve performans arasında genellikle bir denge vardır. Örneğin, yavaş bir ağ üzerinden tamamen senkron bir çözüm, performansı yarıdan fazla düşürebilirken, asenkron bir çözümün performansı minimum düzeyde etkileyebilir. (continue reading…)

 74 total views,  2 views today


  • Sertifikasyon



  • Etiketler

  • Topluluklar

                     
                     
  • Copyright © 1996-2010 Mustafa Bektaş Tepe. All rights reserved.
    Türkçeleştirme Blogizma | AltyapıWordPress
    Takip Et

    Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

    Diğer takipçilere katılın: